1. Beslissen zonder volledigheid · Hoe je handelt als het beeld onvolledig blijft
Waarom blijft een beslissing openliggen, terwijl er capabele mensen aan tafel zitten en de doelen duidelijk lijken? Vaak omdat we hopen dat meer informatie het probleem zal oplossen, terwijl de situatie ondertussen verder beweegt.
Aan de hand van vier situaties uit mijn loopbaan, van een vermist kind voor de kust van Koksijde tot een nachtelijke evacuatie in Pakistan, toon ik hoe wachten zelf een beslissing wordt, en hoe een organisatie stilvalt wanneer mandaat en verantwoordelijkheid uit elkaar groeien. Bij elke situatie hoort een herkenbaar voorbeeld uit een organisatie.
Je neemt twee dingen mee. T-FORDEC, een beslissingskader uit de luchtvaart dat je net genoeg vertraagt om niet zonder nadenken te handelen. En het verschil tussen onzekerheid over de situatie en twijfel die je waarschuwt: bij het eerste handel je, bij het tweede stop je.
2. Wanneer het spannend wordt · Verantwoordelijkheid voorbij rol en titel
Binnen Defensie lag altijd vast wie het mandaat had. Toch voorspelt rang niet hoe iemand reageert wanneer een situatie kantelt: soms neemt iemand zonder opvallende positie het initiatief, terwijl wie het gezag heeft aarzelt of zich aan de procedure vastklampt.
Deze keynote gaat over dat verschil tussen wat iemand mag en wat iemand doet. Aan de hand van een Combat SAR-briefing in Florennes, de operationele druk bij een luchtvaartorganisatie in de Caraïben en de reddingsactie bij de Baltic Ace kijk ik naar wie nog iets zegt als de zaal voorzichtig wordt, hoe loyaliteit langzaam overgaat in zwijgen, en hoe fouten nadien beoordeeld worden. Ik sta ook stil bij de vraag waar verantwoordelijkheid stopt, want soms is stoppen of vertrekken de laatste manier om dat duidelijk te maken.
Je neemt OSMEALQ mee, met de nadruk op de laatste letter: de vraag die nog niemand gesteld had, en de briefingstructuur T-FORDEC.
Positie wordt toegekend. Gedrag ontstaat.